Vraagwoorden Palabras interrogativas

Met een vraagwoord (palabra interrogativa) vraag je naar iets wat je nog niet weet: wat, wie, welke, wanneer, waar, hoe, hoeveel of waarom. In het Spaans staat het vraagwoord bijna altijd vooraan in de vraag en het heeft altijd een accent. De meeste vraagwoorden veranderen nooit. Alleen quién en cuál hebben een meervoud (quiénes en cuáles). Cuánto past zich aan het woord erna aan.

Wat is in het Spaans qué. Je vraagt ermee naar een ding, een handeling of een betekenis: ¿Qué es esto? (Wat is dit?) en ¿Qué haces? (Wat doe je?). Staat er een zelfstandig naamwoord achter, dan betekent qué welk of welke: ¿Qué hora es? is letterlijk "welk uur is het?", dus hoe laat is het. Met een voorzetsel ervoor maak je ¿de qué? (waarover, waarvan) en ¿para qué? (waarvoor). Qué heeft geen meervoud: ook als je naar meer dingen vraagt, blijft het qué. En ¿Qué tal? is geen wat-vraag: het betekent hoe is het, of hoe gaat het.

Wie is quién. Vraag je naar meer personen, dan gebruik je het meervoud quiénes en het werkwoord gaat mee: ¿Quién es? (Wie is het?) en ¿Quiénes son? (Wie zijn het?). Met een voorzetsel ervoor vraag je ¿de quién? (van wie), ¿con quién? (met wie) en ¿a quién? (aan wie, wie).

Welke is cuál en als het om meer dingen gaat cuáles. Je gebruikt het als je een keuze maakt uit een groep: ¿Cuál prefieres? (Welke heb je liever?). Voor es en son vertaal je cuál meestal met wat: ¿Cuál es su asiento? (Wat is uw zitplaats?). Staat er direct een zelfstandig naamwoord achter, dan zeg je in Spanje qué: ¿Qué libro quieres? (Welk boek wil je?).

Wanneer is cuándo. Je vraagt ermee naar een dag of een moment: ¿Cuándo es tu cumpleaños? (Wanneer ben je jarig?). Met een voorzetsel ervoor vraag je ¿desde cuándo? (sinds wanneer) en ¿hasta cuándo? (tot wanneer). Wil je het precieze tijdstip weten, dan vraag je liever ¿a qué hora? (hoe laat, om hoe laat). Zonder accent is cuando geen vraagwoord: cuando llueve betekent als het regent.

Waar is dónde: ¿Dónde está el baño? (Waar is de wc?). Ga je ergens naartoe, dan vraag je adónde, waarheen: ¿Adónde vas? (Waar ga je naartoe?). Je mag het ook los schrijven, ¿a dónde vas? Vraag je waar iets of iemand vandaan komt, dan zeg je de dónde: ¿De dónde eres? (Waar kom je vandaan?). Meer voorbeelden, ook van donde zonder accent, vind je in het blog Donde, dónde en adónde.

Hoe is cómo. Je vraagt ermee hoe iets gaat of hoe iemand zich voelt: ¿Cómo estás? (Hoe gaat het met je?). Ook hoe iemand heet, vraag je met cómo: ¿Cómo te llamas? Weet je een woord niet, dan vraag je: ¿Cómo se dice … en español? En heb je iets niet verstaan, dan is ¿Cómo? alleen al genoeg: wat zeg je? Let op: voor hoe laat is het en hoe oud ben je gebruik je geen cómo. Je zegt ¿Qué hora es? en ¿Cuántos años tienes?

Hoeveel is cuánto. Staat er een zelfstandig naamwoord achter, dan past cuánto zich daaraan aan: cuánto bij een mannelijk woord, cuánta bij een vrouwelijk woord en cuántos en cuántas in het meervoud. Zonder zelfstandig naamwoord blijft het cuánto: ¿Cuánto cuesta? (Hoeveel kost het?). Hoe oud iemand is, vraag je in het Spaans met hoeveel jaren heb je: ¿Cuántos años tienes?

Waarom is por qué: twee woorden, met een accent op de e. ¿Por qué estudias español? betekent waarom leer je Spaans? Het antwoord begint vaak met porque, één woord zonder accent, en dat betekent omdat: Porque me gusta, omdat ik het leuk vind. Vraag je naar het doel, dan zeg je ook wel ¿para qué? (waarvoor).

Een vraagwoord kan ook midden in een zin staan, zonder vraagteken: No sé dónde está, ik weet niet waar het is. Dat heet een indirecte vraag. Ook dan schrijf je het vraagwoord met accent. Zulke zinnen beginnen vaak met no sé (ik weet niet), dime (zeg me), ¿sabes…? (weet je…?) of no entiendo (ik begrijp niet).

Met deze vragen kom je op reis en in een eerste gesprek al een heel eind. Een vraag is una pregunta en een vraag stellen is hacer una pregunta. Een Spaanse vraag kan ook zonder vraagwoord: ¿Hablas inglés? (Spreek je Engels?). De woordvolgorde is dan dezelfde als in een gewone zin. Dat het een vraag is, hoor je aan je stem, die aan het eind omhooggaat.